Romaji and English ver (source)
Loss
Itami dake ga heya ni narihibii te
me o samashinozokikomu kimi ni
natsukashi sa ga nokoru
naze daro u konnanimo mune ga kishimu no wa
kankaku no nai te o nigirihanasu
kimi no shiru boku wa doko ni iru no daro u
[ Please call my name...]
sabishige na sono
toikake ni hohoemi de kaese ba ii ?
kizutsukeru koto ni obie shinjitsu ga mie nai
omoidase nai
kimi no namida no riyū sae mo
tada kokoro wa koko ni i taku te
kimi ni yure te iru
ima wa kono mama de ii
kitto ashita o shinjite ta no wa
kinō mi ta sora ja nai
moya kakaru ishiki ni danpen teki ni
utsurikomu
'hashagu ni nin no shiruetto'
'nami ni saraware ta koe'
te o nobase ba kie te shimai sō datta
[ Please call for my
name... ]
sabishige na sono toikake ni hohoemi de kaese ba ii ?
kizu tsuku koto ni obie te nanihitotsu mie nai
omoidase nai
sukoshi zutsu uzumoreru kioku
tada kokoro wa koko ni i taku te
kimi ni yure teru
ima wa kono mama de ii
kitto ashita o shinjite ta no wa
kono sora ja nai
shitsu kushi te shimau
omoidase nai mama
kimi ni nokoru boku mo
ashita ga tsuresatte iku
kimi no namae ga omoidase nai
Tłumaczenie:
"Strata"
Tylko ból odbija się echem w tym pokoju
Otwieram oczy i spoglądam na ciebie,
Masz ślady czegoś podobnego
Ciekawe dlaczego moje serce czuje taki niepokój
Otwieram oczy i spoglądam na ciebie,
Masz ślady czegoś podobnego
Ciekawe dlaczego moje serce czuje taki niepokój
Nabierasz powietrza, by coś powiedzieć, trzymając mnie za rękę
Zastanawiam się gdzie schowało się moje „ja” które znałaś
Zastanawiam się gdzie schowało się moje „ja” które znałaś
[Proszę, przywołaj moje imię]
Powinienem odpowiedzieć na twe prośby uśmiechem?
Tak bardzo boję się cię zranić, że straciłem z oczu prawdę
Powinienem odpowiedzieć na twe prośby uśmiechem?
Tak bardzo boję się cię zranić, że straciłem z oczu prawdę
Nie mogę sobie nawet przypomnieć
Powodu, dla którego płaczesz
Jednak moje serce dalej chce tu być
Powodu, dla którego płaczesz
Jednak moje serce dalej chce tu być
Potrząsasz mną
Na razie tyle wystarczy
Na pewno nie tylko niebo które oglądaliśmy wczoraj
Wierzy w jaśniejące jutro
Na razie tyle wystarczy
Na pewno nie tylko niebo które oglądaliśmy wczoraj
Wierzy w jaśniejące jutro
Pośród mojej mglistej świadomości
Dostrzegam rozproszone odbicie
„Sylwetki dwójki szczęśliwych ludzi”
„Głos rozmyty przez fale”
Wydawało mi się, że się skończą
Jeśli wyciągnę do nich rękę
Dostrzegam rozproszone odbicie
„Sylwetki dwójki szczęśliwych ludzi”
„Głos rozmyty przez fale”
Wydawało mi się, że się skończą
Jeśli wyciągnę do nich rękę
[Proszę upomnij się o moje imię]
Powinienem odpowiedzieć na twe prośby uśmiechem?
Tak bardzo boję się cię zranić, że już nic nie widzę
Powinienem odpowiedzieć na twe prośby uśmiechem?
Tak bardzo boję się cię zranić, że już nic nie widzę
Potrząsasz mną
Na razie tyle wystarczy
Na pewno nie tylko niebo które oglądaliśmy wczoraj
Wierzy w jaśniejące jutro
Ale jeżeli „ja”, który nie mogę sobie nic przypomnieć
Na razie tyle wystarczy
Na pewno nie tylko niebo które oglądaliśmy wczoraj
Wierzy w jaśniejące jutro
Ale jeżeli „ja”, który nie mogę sobie nic przypomnieć
Jestem tym, którego zostawiłaś i
zamierzasz zgubić
To jutro także zostanie zabrane*
To jutro także zostanie zabrane*
Nie
mogę przypomnieć sobie twego imienia
No i znowu sytuacja liryczna jest w miarę jasna, nieprawdaż? Jest mężczyzna który budzi się w szpitalu z amnestią. Przy nim jest kobieta ,która moim zdaniem także się wypowiada w tej piosence, właśnie w kobiecych chórkach. On próbuje sobie przypomnieć jej imię i kim dla niego była.
A * postawiłam tam dlatego, że nie jestem stuprocentowo pewna tłumaczenia tych wersów i będę je jeszcze weryfikować.
Jednak uważam, że fragment "Ale jeżeli (...) zostanie zabrane" może być też esencją też piosenki. Mężczyzna wie, że nie może stuprocentowo zaufać tej kobiecie, gdyż może go oszukiwać i podawać się za kogoś kim nie jest.
I tu płynie bardzo ładny Ruksonowy morał.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz